عقب‌ماندگی در نوآوری، تهدیدی برای استارتاپ‌های ایرانی

سرمقاله 229 هفته نامه شنبه به قلم اکبر هاشمی (سرمقاله ویژه‌نامه یلدا 2021)

0

از چالش‌ها و مشکلات گفتیم و نیم‌نگاهی هم به ترندهای روز دنیا داشتیم اما امسال درک ما از وضعیت کشور و جهان باعث شده استراتژی متفاوت‌تری را در پیش بگیریم. پیش از تحریم‌ها؛ کسب‌وکارهای استارتاپی جهان‌ و بازارشان محدود به جغرافیای ایران می‌شد برهمین اساس محور و‌ موضوع سخنرانی‌ها، همایش‌ها و دورهمی‌ها هم معطوف به چالش‌ها و فرصت‌ها در ایران بود.

پیشتر نیز نوشته بودیم اکوسیستم استارتاپی ایران از بیماری در خودماندگی یا اوتیسم استارتاپی رنج می‌برد. تشدید تحریم‌های خارجی و بسته شدن راه ورود سرمایه و‌ سرمایه گذاران خارجی و عدم خروج استارتاپ‌ها از مرزهای جغرافیایی و عدم توسعه به منطقه و جهان به تشدید این بیماری در خود ماندگی یا بهتر است بگوییم در ایران ماندگی کمک کرد، ما ماندیم بازار ایران و کوهی از مشکلات داخلی.

اما کرونا که آمد همانگونه که جامعه سنتی و آفلاین ایران پیش از پیش متوجه تکنولوژی و استارتاپ‌ها شدند و ازطریق اینترنت بین نیازهایشان و استارتاپ‌ها پلی زدند. کارآفرینان استارتاپی هم وقتی در کنار تحریم‌ها و ناکارآمدی برخی مدیران دولتی با موج بهمن ویرانگر کرونا مواجه شدند برای تامین نیازها، انجام کار فریلنسری و حتی دادوستد محدود با شرکت‌های خارجی از طریق اینترنت و‌ تکنولوژی پلی زدن به جهان خارج از کشور.

این دریچه کوچک باز شده در ذهنشان، ناامیدی ها را تبدیل به فرصت کرد که به راه‌اندازی کسب‌وکار یا توسعه استارتاپ‌شان در دیگر کشورها بیندیشند و به سرعت اقدام کنند.

از اینرو تعداد فریلنسرها در فضاهای اشتراکی از تعداد تیم‌ها پیشی گرفت. جوانانی اینجا بودند و برای شرکت‌های خارجی کد می زدند.

عده‌ای برای کسب تجربه بیشتر راهی شرکت‌های خارجی شدند و عده‌ای در اندیشه توسعه کسب‌وکارشان و ارائه خدمات شان به خارج از کشور برآمدند.

به یک معنا تفکر و عمل اکثریت ما به واسطه تحریم‌ها؛ قبل از کرونا تفکر اینترانتی بود. ساخت کسب‌وکارهای ایرانی برای محدوده محدود جغرافیای ایران.

اما امروز تفکر ما اینترنتی شده و به توسعه کسب‌وکارهای ایرانی در ایران، منطقه و جهان می اندیشیم.

حرف آخر:

۱- گویی به بزنگاه تاریخی رسیده‌ایم که با توافق هسته‌ای فنر توسعه کسب و کارهای اینترنتی در ایران و به سمت جهان به یکباره رها خواهد شد.

۲- کشورهای همسایه‌مان که تا چندی پیش چشم طمع به نفت ایران داشتند و پس از ملی شدن صنعت نفت نگذاشتند آب خوش گلوی مردم شریف ایران را تر کند. در کنار ندانم کاری برخی دولتمردان، با کودتا، تحمیل جنگ ۸ ساله و اعمال تحریم های ویرانگر … فرصت‌های تاریخی استفاده از نفت را برای توسعه ایران از ما گرفتند حالا که می‌دانند نفت و سوخت‌های فسیلی دیگر آینده‌ای ندارد به جای چشم طمع داشتن به نفت و خاک ایران می‌خواهند بزرگترین ثروت ایران را بگیرند.

فرش قرمز پهن کردن برای جوانان مستعد و باهوش ایرانی در کشورهای همسایه ایضاً تخریب شرکت‌های استارتاپی موفق، تشویق مخالفان استارتاپ‌ها در داخل کشور برای ایجاد موانع بیشتر و دلسرد کردن جوانان کارآفرین، نخبه و… در همین راستاست.

اینجا دیگر نیش عقرب از ره کین است.

۳- در کنار تهدید به تاراج رفتن نیروی کار و‌نخبه ایرانی، تحریم‌های سنگین و فرصت سوز و سیاست‌های بازدارنده در داخل… آنچه بیش از اینها ما را تهدید می‌کند. عقب ماندگی در حوزه نوآوری، فن آوری و تکنولوژی است. اقتصاد سنتی ایران نسبتی با اقتصاد آزاد جهان ندارد چرا که سال‌هاست از غافله جهانی جامانده برهمین اساس با هر گشایشی برای ورود شرکت‌های خارجی صنایع تب و لرز گرفته و دچار کابوس رقابت جهانی می‌شوند. ما مدعی هستیم کسب‌وکارهایمان در فضای اینترنت وصل به نوآوری و فن آوری جهان است اما چنین نیست، اتصال به اینترنت و فعالیت در این حوزه کافی و شرط بقا نیست.

برهمین اساس یلدا سامیت ۲۰۲۱ (ششمین یلدای کارآفرینان استارتاپی ایران) بر روی نوآوری و فن آوری‌های آینده تمرکز دارد. اگر دیر بجنبیم از غافله نوآوری که با شتاب بسیار در حال ایجاد تحول در جهان است جا می مانیم.

واقعیت را بخواهید کمی هم جامانده‌ایم بیایید عزم جزم کنیم شروع کنیم به دویدن امروز همان فردایی است که نباید از آن جا بمانیم.

ارسال دیدگاه
امتیاز بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.