اگر کسب‌کار جدیدی را راه انداخته‌اید، احتمالاً ابتدا ایده‌ی خوبی به ذهنتان رسیده. ایده‌ای که در آن با یک برنامه‌ی مناسب، محصولات یا خدماتی ارزشمند برای مشتریان خود تولید و به‌کمک آن کسب درآمد می‌کنید. شاید کارکنانی را هم استخدام کرده‌اید و محصولات یا خدمات خود را به مرحله‌ی فروش رسانده‌اید. اما با گذر زمان و افزایش تعداد مشتریان، مجبور خواهید شد تا اهداف و سازوکارهای کسب‌وکار خود را توسعه دهید تا بتوانید تقاضای بازار خود را به‌خوبی پاسخ دهید. برای انجام این کار به جذب سرمایه نیاز خواهید داشت.
جذب سرمایه کار ساده‌ای نیست و چالش‌های زیادی در راه خود دارد. سرمایه‌گذاری خارجی این فرصت را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند تا با سرمایه‌گذاری نقدی در یک کسب‌وکار درحال رشد، سهمی در مالکیت آن شرکت بدست بیاورند. این فرایند شامل مراحلی است که در اصطلاح به آنها تأمین مالی سری A، سری B و سری C می‌گویند.
البته برای جذب سرمایه روش‌های دیگری نیز وجود دارد. برخی از استارتاپ ها از رویکردی به نام «تأمین مالی بذر» و یا تأمین مالی به‌وسیله‌ی «سرمایه‌گذار فرشته» استفاده می‌کنند. در ادامه اگر نیاز باشد می‌توان جذب سرمایه را در سطوح تأمین مالی سری A، سری B و C ادامه داد. این روش به‌ویژه برای کارآفرینانی که ترجیح می‌دهند کسب‌وکار خود را به‌طور مستقل و خودگردان به‌پیش ببرند اهمیت زیادی دارد.
اولین مرحله‌ی جذب سرمایه برای یک استارتاپ جدید، سرمایه‌گذاری «پیش از کشت بذر» نامیده می‌شود. همان دوره‌ای که در آن بنیان‌گذاران کسب‌وکار تازه شروع به عملی کردن ایده‌ی خود کرده اند. این مرحله آن‌قدر ابتدایی است که گاهی اوقات آن را جزو مراحل جذب سرمایه به‌حساب نمی‌آورند. در اکثر موارد، سرمایه‌گذاران مرحله‌ی پیش از کشت بذر، خود بنیان‌گذاران استارتاپ، اعضای خانواده، حامیان و دوستان نزدیک هستند. این که این مرحله چقدر طول بکشد، به نوع کسب‌وکار و هزینه‌ی اولیه‌ی موردنیاز برای عملی کردن ایده‌ی آن بستگی دارد.
تأمین مالی بذر، اولین مرحله‌ی رسمی تأمین سرمایه‌ی سهامی است. این نوع از جذب سرمایه، شباهت زیادی به کاشت یک درخت دارد. اولین پشتوانه‌ی مالی که برای توسعه‌ی کسب‌وکارتان به‌دست می‌آورید به‌منزله‌ی «بذر» آن است. با یک استراتژی کسب‌وکار مناسب، پشتکار زیاد و درآمد کافی، شرکت شما به یک درخت تبدیل می‌شود. تأمین مالی بذر به شما کمک می‌کند تا بتوانید منبع مالی گام‌های اولیه‌ی کسب‌وکارتان (مانند تحقیقات بازار و توسعه‌ی محصول) را تأمین کنید.
در این مرحله، جذب سرمایه می‌تواند از منابع مختلفی صورت بگیرد: بنیان‌گذاران، دوستان، خانواده، مراکز رشد (انکوباتور)، شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر و غیره. یکی از رایج‌ترین انواع سرمایه‌گذارهایی که در این مرحله به کمک شما می‌آیند اصطلاحاً شرکت‌های سرمایه‌گذار فرشته نام دارند. این نوع از سرمایه‌گذارها حاضرند در ازای برخورداری از سهم مالکیت در آینده‌ی شرکت، در استارتاپ‌های نوپا و پرریسک سرمایه‌گذاری کنند. این سطح از تأمین مالی ممکن است برای رشد و توسعه‌ی برخی از استارتاپ ها کافی باشد؛ اما احتمال دارد که به تأمین مالی سری A و بالاتر هم نیاز پیدا کنید.
وقتی تجربه‌ی کاری شرکت شما افزایش پیدا کرد و به یک بازار قابل اعتنا و درآمد ثابت دست پیدا کردید، ممکن است برای بهبود محصولات و پاسخگویی بهتر به نیاز مشتریان به تأمین مالی سری A نیاز پیدا کنید. در این سطح از تأمین مالی، داشتن ایده‌های عالی برای جلب توجه سرمایه‌گذاران کافی نیست. بلکه باید علاوه‌بر آن، استراتژی قدرتمندی برای توسعه و سودآوری ایده‌های خود داشته باشید. سرمایه‌گذارانی که در سطح سری A سرمایه‌گذاری می‌کنند معمولاً شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر عادی هستند. در این مرحله برخی از شرکت‌ها سیاست بیشتری به خرج می‌دهند و با چند سرمایه‌گذار مختلف قرارداد می‌بندند.
همچنین «سرمایه‌گذاری جمعی» نیز در این مرحله طرفداران زیادی دارد؛ چون درعمل بسیاری از شرکت‌ها حتی اگر در سطح تأمین مالی بذر موفق عمل کرده باشند، در ادامه نمی‌توانند برای تأمین مالی سری A سرمایه‌گذار جذب کنند. درواقع در حدود نیمی از شرکت‌هایی که از تأمین بذر برخوردار بوده‌اند درنهایت به تأمین مالی سری A روی می‌آورند.
هدف تأمین مالی سری B این است که به‌کمک آن، کسب‌وکار خود را از مرحله‌ی رشد فراتر ببرید. سرمایه‌گذاران در این سطح با گسترش بازار هدف، استارتاپ شما را به مرحله‌ی بعدی می‌رسانند. اگر شرکت شما از مراحل تأمین بذر و سری A عبور کرده باشد، یعنی جایگاه نسبتاً مطمئنی در بازار پیدا کرده و به سرمایه‌گذاران اثبات کرده‌اید که شرکت شما آمادگی گسترش ابعاد کسب‌وکار خود را دارد. تأمین مالی سری B به شرکت شما کمک می‌کند تا بتوانید پاسخگوی سطح جدیدی از تقاضای بازار باشید.
برای موفقیت در این مرحله، نیاز دارید تا از کمک تیمی از افراد متخصص و بااستعداد بهره ببرید. برای توسعه‌ی کسب‌وکار، فروش، تبلیغات، فناوری، پشتیبانی و کارکنان جدید به سرمایه‌ی بیشتری نیاز دارید. از نظر فرآیندهای کلی، تأمین مالی سری B مشابه سری A است. بیشتر اوقات همان تأمین‌کنندگان اصلی مراحل قبل در سری B نیز سرمایه‌گذاری می‌کنند. با این تفاوت که در این سطح، شرکت‌های سرمایه‌گذاری دیگری فعالیت می‌کنند که به‌طور تخصصی در سرمایه‌گذاری در حجم‌های بالا فعالیت دارند.
رسیدن به مرحله‌ی سری C به این معناست که کسب‌وکار بسیار موفقی داشته‌اید و حالا برای تولید محصولات جدید، قدم گذاشتن در بازارهای جدید و حتی تصاحب شرکت‌های دیگر به سرمایه‌ی بیشتری احتیاج دارید. سرمایه‌گذارانی که در سطح سری C روی شرکت‌های موفق سرمایه‌گذاری می‌کنند انتظار دارند سودی بیش از دوبرابر سرمایه‌شان دریافت کنند. در این مرحله باید ابعاد شرکت به‌صورت موفقیت‌آمیز و هرچه سریع‌تر گسترش پیدا کند.
درواقع تا این مرحله ثابت کرده‌اید که شرکتتان مدل تجاری موفقی داشته است. هرچه ریسک سازمان کاهش یابد، سرمایه‌گذاران بیشتری به آن علاقه نشان می‌دهند. در سری C علاوه‌بر گزینه‌های مراحل قبل، گروه‌هایی چون صندوق‌های پوشش ریسک، بانک‌های سرمایه‌گذار و شرکت‌های خصوصی نیز به‌میان می‌آیند تا با سرمایه‌گذاری مبالغ قابل توجهی، به شرکت‌های موفق کمک کنند تا جایگاه خودشان را نیز در دنیای تجارت تثبیت کنند.
در روش تأمین مالی جمعی، شرکت‌ها از سرمایه‌ی اندک مجموعه‌ای عظیمی از دوستان، اعضای خانواده، مشتریان و اشخاص حقیقی استفاده می‌کنند. در این روش می‌توان با استفاده از پلتفرم‌های آنلاین سرمایه‌گذاری جمعی و رسانه‌های اجتماعی، به تعداد زیادی از سرمایه‌گذاران منفرد دست پیدا کرد.
می‌توان گفت این روش نقطه‌ی مقابل روش‌های سنتی تأمین مالی است. در حالت عادی، اگر قصد راه‌اندازی یک استارتاپ جدید داشته باشید، باید برنامه‌های خود را به تعداد اندکی از اشخاص ثروتمند و شرکت‌های سرمایه‌گذار ارائه کنید تا از نظر مالی استارتاپ شما را تأمین کنند. در روش تأمین مالی جمعی، می‌توانید با کمک وب‌سایت‌هایی که در این حوزه فعالیت دارند، در ازای واگذاری سهام، پاداش و وام به تعداد زیادی از سرمایه‌گذاران کوچک دست پیدا کنید. اگر استارتاپ شما یک کسب‌وکار محلی و یا غیرانتفاعی باشد، با این روش حتی می‌توانید از سرمایه‌ی خیّرین نیز کمک بگیرید.
برجام با تمام تلاش‌هایش هنوز دستاورد مستقیمی برای صنعت بانکی و پرداخت ایران نداشته است؛ هرچند مقامات عالی‌رتبه بانکی در طول این مدت با همتایان بین‌المللی خود دیدارهای پیوسته‌ای داشته‌اند و هر روز از توافق‌های همکاری بین ایران و کشورهای مختلف گفته می‌شود. ولی چیزی که دراین‌بین خالی است، عدم حضور شرکت‌ها و کسب‌وکارهاست که
سیر تکامل فناوری اطلاعات و ارتباطات در 3 دهه گذشته، خصوصاً روابط تجاری و مالی ما را آنچنان دگرگون ساخته است که تصور بازگشت به دنیایی که برای ارسال یک مقدار وجه نقد، مجبور به ثبت درخواست حضوری در یک شعبه بانکی و انتظار چندین‌روزه برای دریافت تأیید دریافت در مقصد بودیم، غیرممکن به نظر
برای اولین‌بار رویدادی با حضور بخش خصوصی ایران متمرکز بر موضوع پرداخت، دوم و سوم آذرماه در برج میلاد تهران برگزار می‌شود. در این رویداد که بیش از هزار نفر از مدیران و کارشناسان صنعت پرداخت ایران و جهان حضور دارند، ۵۰ شرکت ایرانی و بین‌المللی توانایی‌های خود را به نمایش می‌گذارند. علاوه بر نمایشگاه،
گفته می‌شود در حال ورود به دومین انقلاب دیجیتالی هستیم. در این راستا، اینترنت اشیا یا IoT بدون‌شک یکی از بزرگ‌ترین تحولات در سیر فناوری است. تحلیلگران گارتنر، پیش‌بینی کرده‌اند در سال 2020 میلادی، 25 میلیارد تلفن همراه هوشمند، ساعت هوشمند، ابزارهای پوشیدنی و خودرو به اینترنت متصل باشند. این پیش‌بینی شگفت‌انگیز قویاً نشان می‌دهد
«بررسی فرصت‌ها و چالش‌های استارتاپ‌های مالی (فین‌تک) در ایران و نقش رسانه‌ها» عنوان میزگردی بود که در ششمین روز از بیست‌ودومین نمایشگاه مطبوعات، در شبستان مصلی برگزار شد. ناصر غانم‌زاده مدیر فینوا، اکبر هاشمی مدیر مسئول هفته نامه شنبه، دکتر محمدرضا جمالی مدیرعامل شرکت دانش‌بنیان نبض‌افزار، مصطفی امیری مدیرعامل زرین‌پال و رضا قربانی روزنامه‌نگار فناوری به‌عنوان
چندی پیش در ایران به شکل حضوری مصاحبه‌ای با کریس اسکینر داشتم. کتابی را هم نیز از او به نام «بانک دیجیتال» ترجمه و منتشر کردیم و حالا به‌تازگی اسکینر کتابی نوشته به نام ValueWeb. اسکینر در این کتاب به این می‌پردازد که چگونه فین‌تک از زنجیره بلوک بیت‌کوین و فناوری‌های موبایل استفاده می‌کند که
امروزه اختلال دیجیتال بزرگ‌ترین دغدغه در بین مسائل تکنولوژی در میان مدیران ارشد است. مدیران ارشد تقریباً هر صنعتی کنجکاوند بدانند که شرکت آنها آمازون‌گونه است یا اوبِرگونه. بقیه دیدگاه‌های متنوعی اتخاذ می‌کنند که در آن بازیگران جدید دنیای دیجیتال ممکن است بهترین مشتریان آنها را به خود جذب کنند یا مالک سهمی از سودآورترین
گوشی‌های هوشمند جدید، دستگاه‌هایی هستند که همه‌جوره باید به آنها توجه کرد؛ دستگاهی که در جیب جا می‌شود و یک‌تنه همه وظایف دوربین عکاسی، دوربین فیلمبرداری، دستگاه جی‌پی‌اس، ساعت مچی، ساعت زنگ‌دار، ماشین‌حساب و حتی تلویزیون را انجام می‌دهد. تغییر بعدی باید اساسی‌تر از اینها باشد. این تحول می‌تواند نیاز به حمل پول نقد و
همه ما شنیده‌ایم که می‌گویند:«سری که درد نمی‌کند را دستمال نمی‌بندند.» متاسفانه این ضرب‌المثل توجیهی برای در نطفه خفه کردن بسیاری از ایده‌های است. برای تصمیم‌گیران زیراکس هم ماوس کامپیوتر چیزی بی‌ربط با استراتژی‌های فروش این شرکت بود. ظاهراً کسی در جهت شناسایی کسانی که ماوس برایشان جذابیت داشت، تلاشی جدی نکرد. هوشمندی استیو جابز
دومین ضلع این مثلث «خرید و فروش ارز» است. در مورد خرید و فروش ارز هم از لحاظ قانون یک انحصار وجود دارد که خرید و فروش ارز را به سه گروه محول کرده است. اولی خود بانک مرکزی است که فقط به بانک‌ها ارز می‌فروشد. بانک‌ها و صرافی‌ها گروه دوم و سوم هستند که