اگر کسب‌کار جدیدی را راه انداخته‌اید، احتمالاً ابتدا ایده‌ی خوبی به ذهنتان رسیده. ایده‌ای که در آن با یک برنامه‌ی مناسب، محصولات یا خدماتی ارزشمند برای مشتریان خود تولید و به‌کمک آن کسب درآمد می‌کنید. شاید کارکنانی را هم استخدام کرده‌اید و محصولات یا خدمات خود را به مرحله‌ی فروش رسانده‌اید. اما با گذر زمان و افزایش تعداد مشتریان، مجبور خواهید شد تا اهداف و سازوکارهای کسب‌وکار خود را توسعه دهید تا بتوانید تقاضای بازار خود را به‌خوبی پاسخ دهید. برای انجام این کار به جذب سرمایه نیاز خواهید داشت.
جذب سرمایه کار ساده‌ای نیست و چالش‌های زیادی در راه خود دارد. سرمایه‌گذاری خارجی این فرصت را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند تا با سرمایه‌گذاری نقدی در یک کسب‌وکار درحال رشد، سهمی در مالکیت آن شرکت بدست بیاورند. این فرایند شامل مراحلی است که در اصطلاح به آن‌ها تأمین مالی سری A، سری B و سری C می‌گویند.
البته برای جذب سرمایه روش‌های دیگری نیز وجود دارد. برخی از استارتاپ ها از رویکردی به نام «تأمین مالی بذر» و یا تأمین مالی به‌وسیله‌ی «سرمایه‌گذار فرشته» استفاده می‌کنند. در ادامه اگر نیاز باشد می‌توان جذب سرمایه را در سطوح تأمین مالی سری A، سری B و C ادامه داد. این روش به‌ویژه برای کارآفرینانی که ترجیح می‌دهند کسب‌وکار خود را به‌طور مستقل و خودگردان به‌پیش ببرند اهمیت زیادی دارد.
اولین مرحله‌ی جذب سرمایه برای یک استارتاپ جدید، سرمایه‌گذاری «پیش از کشت بذر» نامیده می‌شود. همان دوره‌ای که در آن بنیان‌گذاران کسب‌وکار تازه شروع به عملی کردن ایده‌ی خود کرده اند. این مرحله آن‌قدر ابتدایی است که گاهی اوقات آن را جزو مراحل جذب سرمایه به‌حساب نمی‌آورند. در اکثر موارد، سرمایه‌گذاران مرحله‌ی پیش از کشت بذر، خود بنیان‌گذاران استارتاپ، اعضای خانواده، حامیان و دوستان نزدیک هستند. این که این مرحله چقدر طول بکشد، به نوع کسب‌وکار و هزینه‌ی اولیه‌ی موردنیاز برای عملی کردن ایده‌ی آن بستگی دارد.
تأمین مالی بذر، اولین مرحله‌ی رسمی تأمین سرمایه‌ی سهامی است. این نوع از جذب سرمایه، شباهت زیادی به کاشت یک درخت دارد. اولین پشتوانه‌ی مالی که برای توسعه‌ی کسب‌وکارتان به‌دست می‌آورید به‌منزله‌ی «بذر» آن است. با یک استراتژی کسب‌وکار مناسب، پشتکار زیاد و درآمد کافی، شرکت شما به یک درخت تبدیل می‌شود. تأمین مالی بذر به شما کمک می‌کند تا بتوانید منبع مالی گام‌های اولیه‌ی کسب‌وکارتان (مانند تحقیقات بازار و توسعه‌ی محصول) را تأمین کنید.
در این مرحله، جذب سرمایه می‌تواند از منابع مختلفی صورت بگیرد: بنیان‌گذاران، دوستان، خانواده، مراکز رشد (انکوباتور)، شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر و غیره. یکی از رایج‌ترین انواع سرمایه‌گذارهایی که در این مرحله به کمک شما می‌آیند اصطلاحاً شرکت‌های سرمایه‌گذار فرشته نام دارند. این نوع از سرمایه‌گذارها حاضرند در ازای برخورداری از سهم مالکیت در آینده‌ی شرکت، در استارتاپ‌های نوپا و پرریسک سرمایه‌گذاری کنند. این سطح از تأمین مالی ممکن است برای رشد و توسعه‌ی برخی از استارتاپ ها کافی باشد؛ اما احتمال دارد که به تأمین مالی سری A و بالاتر هم نیاز پیدا کنید.
وقتی تجربه‌ی کاری شرکت شما افزایش پیدا کرد و به یک بازار قابل اعتنا و درآمد ثابت دست پیدا کردید، ممکن است برای بهبود محصولات و پاسخگویی بهتر به نیاز مشتریان به تأمین مالی سری A نیاز پیدا کنید. در این سطح از تأمین مالی، داشتن ایده‌های عالی برای جلب توجه سرمایه‌گذاران کافی نیست. بلکه باید علاوه‌بر آن، استراتژی قدرتمندی برای توسعه و سودآوری ایده‌های خود داشته باشید. سرمایه‌گذارانی که در سطح سری A سرمایه‌گذاری می‌کنند معمولاً شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر عادی هستند. در این مرحله برخی از شرکت‌ها سیاست بیشتری به خرج می‌دهند و با چند سرمایه‌گذار مختلف قرارداد می‌بندند.
همچنین «سرمایه‌گذاری جمعی» نیز در این مرحله طرفداران زیادی دارد؛ چون درعمل بسیاری از شرکت‌ها حتی اگر در سطح تأمین مالی بذر موفق عمل کرده باشند، در ادامه نمی‌توانند برای تأمین مالی سری A سرمایه‌گذار جذب کنند. درواقع در حدود نیمی از شرکت‌هایی که از تأمین بذر برخوردار بوده‌اند درنهایت به تأمین مالی سری A روی می‌آورند.
هدف تأمین مالی سری B این است که به‌کمک آن، کسب‌وکار خود را از مرحله‌ی رشد فراتر ببرید. سرمایه‌گذاران در این سطح با گسترش بازار هدف، استارتاپ شما را به مرحله‌ی بعدی می‌رسانند. اگر شرکت شما از مراحل تأمین بذر و سری A عبور کرده باشد، یعنی جایگاه نسبتاً مطمئنی در بازار پیدا کرده و به سرمایه‌گذاران اثبات کرده‌اید که شرکت شما آمادگی گسترش ابعاد کسب‌وکار خود را دارد. تأمین مالی سری B به شرکت شما کمک می‌کند تا بتوانید پاسخگوی سطح جدیدی از تقاضای بازار باشید.
برای موفقیت در این مرحله، نیاز دارید تا از کمک تیمی از افراد متخصص و بااستعداد بهره ببرید. برای توسعه‌ی کسب‌وکار، فروش، تبلیغات، فناوری، پشتیبانی و کارکنان جدید به سرمایه‌ی بیشتری نیاز دارید. از نظر فرآیندهای کلی، تأمین مالی سری B مشابه سری A است. بیشتر اوقات همان تأمین‌کنندگان اصلی مراحل قبل در سری B نیز سرمایه‌گذاری می‌کنند. با این تفاوت که در این سطح، شرکت‌های سرمایه‌گذاری دیگری فعالیت می‌کنند که به‌طور تخصصی در سرمایه‌گذاری در حجم‌های بالا فعالیت دارند.
رسیدن به مرحله‌ی سری C به این معناست که کسب‌وکار بسیار موفقی داشته‌اید و حالا برای تولید محصولات جدید، قدم گذاشتن در بازارهای جدید و حتی تصاحب شرکت‌های دیگر به سرمایه‌ی بیشتری احتیاج دارید. سرمایه‌گذارانی که در سطح سری C روی شرکت‌های موفق سرمایه‌گذاری می‌کنند انتظار دارند سودی بیش از دوبرابر سرمایه‌شان دریافت کنند. در این مرحله باید ابعاد شرکت به‌صورت موفقیت‌آمیز و هرچه سریع‌تر گسترش پیدا کند.
درواقع تا این مرحله ثابت کرده‌اید که شرکتتان مدل تجاری موفقی داشته است. هرچه ریسک سازمان کاهش یابد، سرمایه‌گذاران بیشتری به آن علاقه نشان می‌دهند. در سری C علاوه‌بر گزینه‌های مراحل قبل، گروه‌هایی چون صندوق‌های پوشش ریسک، بانک‌های سرمایه‌گذار و شرکت‌های خصوصی نیز به‌میان می‌آیند تا با سرمایه‌گذاری مبالغ قابل توجهی، به شرکت‌های موفق کمک کنند تا جایگاه خودشان را نیز در دنیای تجارت تثبیت کنند.
در روش تأمین مالی جمعی، شرکت‌ها از سرمایه‌ی اندک مجموعه‌ای عظیمی از دوستان، اعضای خانواده، مشتریان و اشخاص حقیقی استفاده می‌کنند. در این روش می‌توان با استفاده از پلتفرم‌های آنلاین سرمایه‌گذاری جمعی و رسانه‌های اجتماعی، به تعداد زیادی از سرمایه‌گذاران منفرد دست پیدا کرد.
می‌توان گفت این روش نقطه‌ی مقابل روش‌های سنتی تأمین مالی است. در حالت عادی، اگر قصد راه‌اندازی یک استارتاپ جدید داشته باشید، باید برنامه‌های خود را به تعداد اندکی از اشخاص ثروتمند و شرکت‌های سرمایه‌گذار ارائه کنید تا از نظر مالی استارتاپ شما را تأمین کنند. در روش تأمین مالی جمعی، می‌توانید با کمک وب‌سایت‌هایی که در این حوزه فعالیت دارند، در ازای واگذاری سهام، پاداش و وام به تعداد زیادی از سرمایه‌گذاران کوچک دست پیدا کنید. اگر استارتاپ شما یک کسب‌وکار محلی و یا غیرانتفاعی باشد، با این روش حتی می‌توانید از سرمایه‌ی خیّرین نیز کمک بگیرید.
نگران رشد داعش در درون ما! حالا تصویری دست‌به‌دست می‌چرخد که کسی چاقویش را فرو کرده در دل دستگاه کارت‌خوان یک میلیون تومانی که ماهی ۲۰ هزار تومان هم هزینه نگهداری آن است و صاحب آن دستگاه، نه پول کارت‌خوان را داده و نه یک تک‌ریالی بابت نگهداری آن می‌پردازد و نه حتی یک تک‌ریالی
سیمپل پورتلند اورگن یک سیستم بانکداری آنلاین که ابزار مدیریت مالی شخصی و مدرن را به‌صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می‌دهد. سرمایه‌گذاری: بانک اسپانیایی BBVA در سال ۲۰۱۴ این استارتاپ را به مبلغ ۱۱۷ میلیون دلار خریداری کرد. تهدید برای: کارمزد بانک‌ها ترنسفروایز لندن میزان هزینههای کسب‌وکارها برای جابه‌جایی و انتقال بین‌المللی پول را
فین‌تک با کسی شوخی ندارد. اینجا قرار نیست ماجراهای هفته گذشته را باز کنیم. فقط در چند خط و برای یادآوری همین را کافی است اضافه کنم که مرکز توسعه تجارت الکترونیک نامه‌ای زده بود به شرکت شاپرک که دیگر به هیچ‌کدام از وب‌سایت‌های تجاری و کسب‌وکاری غیردولتی که نماد اعتماد الکترونیکی ندارند، سرویس پرداخت
ارزهای رمزنگاری‌شده مانند بیتکوین: به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین نوآوری‌ها و چالش‌های بانک‌ها در حال حاضر موضوع cryptocurrency یا ارزهای رمزنگاری‌شده است. معروف‌ترین نمونه ارزهای رمزنگاری‌شده، بیتکوین است که برخی آن را انقلابی در دنیای بانکداری می‌دانند. مهم‌ترین بخش و قلب تپنده بیتکوین نیز زنجیره بلوک است. مفهوم پایان بانکداری: اخیرا کتابی منتشر شده
پیش از این بارها در همین صفحه و جاهای دیگر گفته‌ایم که نداشتن قانون از داشتن قانون بد هم بدتر است و ما هنوز نمی‌دانیم تکلیف استارتاپ‌های فین‌تک چیست. در حال حاضر شرکت‌های دولتی و خصوصی و نهادهای عمومی استارتاپ‌ها را تشویق می‌کنند و برخی از کاسبان هم تصور می‌کنند استارتاپ‌های فین‌تک هم چیزی مثل
امروز چنین انتقادهایی به فناوری‌های مالی وارد می‌شود. مدیران بانک‌ها به دنبال پاسخی برای این پرسش می‌گردند که آیا فناوری‌های مالی یک موج زودگذر است یا روندی پایدار که ممکن است به بهبود عملکرد صنعت بانکداری منجر شود. از زمانی که برای اولین بار، اندرو مک‌آفی در سال 2009 اصطلاح سازمان 2 را برای توصیف
Xignite سان‌ماتیو کالیفرنیا این استارتاپ داده‌های مالی بیش از یک‌هزار شرکت مالی را فراهم می‌کند و گفته می‌شود انرژی انقلاب فین‌تک توسط این استارتاپ تامین می‌شود. این شرکت API هایی ایجاد کرده که اطلاعات آن به شرکت‌های فین‌تک در حال ظهور، کمک بسیاری می‌کند.سرمایه‌گذار: حدود ۱۶.۴ میلیون دلار از ایستاروست، آلتوس ونچیر و استارتاپ کپیتال
بانک‌ها علاوه بر کارمزد، می‌توانند حق عضویت نیز بگیرند. شرکت‌هایی که پیمانکار بانک‌ها هستند، می‌توانند درآمدزایی داشته باشند و با مدل حق عضویت، کارمزد یا یکسری سرویس‌هایی که روی این API ها می‌دهند، درآمد داشته باشند. شرکت‌هایی که به‌عنوان استارتاپ هستند و سرویس‌های نهایی را ارائه می‌کنند، با مدل کسب‌وکاری خودشان و بر اساس کاری
دوستان و همفکران من، در سال‌های گذشته هر وقت مورد این سوال قرار می‌گرفتند که درخواست شما از دولت برای توسعه کارآفرینی چیست، معمولا پاسخ می‌دادند درخواست ما این است که دولت برای توسعه کارآفرینی هیچ کاری نکند! شاید اوایل این پاسخ نامتعارفی به نظر می‌رسید اما به‌مرور از فرط تکرار، همه دانستند که دولت
همان‌طور که می‌دانید API به مفهوم یکسری نقاطی است که از بیرون یک نرم‌افزار قابل استفاده است و مهم‌ترین نکته‌اش این است که مستند باشد و قابل استفاده از عناصر بیرونی. API به این شکلی که می‌شناسیم از سال 2000 مطرح شد. شرکت‌های دات‌کام شروع به دادن API کردند و این روند تاحالا ادامه پیداکرده