چند روز قبل تپ۳۰ سفارش رپورتاژی را به تلویزیون می‌دهد که در بخش خبری شبکه پنج سیما پخش می‌شود؛ در این گزارش، تپ۳۰ یک روایت از خودش برای مخاطب تعریف می‌کند؛ روایتی با مولفه‌ها و کلیدواژه‌های: سه جوان از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، تپ۳۰ را بنیان گذاشته‌اند؛ کسب‌وکار موفقی دارند؛ هم مشتری راضی است و

بخش قابل توجهی از مردم ایران، هنوز از اینترنت برای کارهای روزانه خود استفاده نمی‌کنند. اگر بخواهیم گذشته‌ای را که گفتیم به اکو‌سیستم تعمیم دهیم، در حوزه استفاده از اینترنت در دوره پیش از جرم بودن ویدئو، زندگی می‌کنیم و هزینه فرهنگی بسیاری باید صرف شود تا بخش قابل توجهی از مردم ایران که در

قصه عجیبی است؛ نه؟! به قول دکتر محسنیان‌راد ما بی‌آنکه عصر گوتنبرگ را پشت سر نهیم به یک‌باره وارد عصر مارکنی شده‌ایم، برای همین همه چیز اینجا عجیب و غریب است. در عصر ارتباطات زیست می‌کنیم اما سبک زندگی‌مان و نوع جهان‌بینی‌مان وبی نیست. درحالی که با سرانگشتان‌مان روی کیبورد، ذهن‌مان و روابط‌مان را در

 صبح تا شب داره توی برنامه‌هاش تبلیغت رو می‌کنه؛ ولی به سرویس‌های فارسی که می‌رسه، صد جور قیقاج می‌رن که اسممون رو نبرن. وقتی اپلیکیشن برای دانلود دارن می‌گن «گوگل‌پلی و نمونه‌های داخلی»، وقتی کانال روی آپارات دارن و از دهن مجری می‌پره، براش توبیخ کتبی می‌فرستن! اصلا می‌دونی توبیخ چیه؟!» این نوشته نسبتا طولانی

می دانم که با عشق و امید شروع کرده‌اید و شک نکنید تمام‌قد از شما حمایت می‌کنیم؛ اما آیا واقعا این کسب‌وکارتان یک استارتاپ است؟! به نظرم چند سوال مهم در این میان به‌وجود می‌آید؛ یکی اینکه فارغ از بحث حمایت، به این بیندیشید کاری که شروع کرده‌اید، مولفه‌های یک استارتاپ را دارد؟ و دوم

چیزهایی که از آن‌ها متنفریم، در بزنگاه زندگی به کمکمان می‌آید. حتما برایتان پیش آمده که درشب‌بیداری‌های ناخواسته مثل دندان‌درد یا درد معده، صدای چک‌چک قطره آب، روح و روانتان را چنان به‌هم ریخته که شبانه رخت بر تن کرده‌اید و مثل شبگردها در پی علاج و خفه کردن آن صدا برآمده‌اید. روزی که دفتر

به این اسم‌ها نگاه کنید؛ می‌دانم آن‌ها را می‌شناسید اما این‌بار از منظر دیگری می‌خواهیم این اسم‌ها را رج بزنیم. بیل گیتس، مارک زوکربرگ، جف بزوس، سرگئی برین، لری الیسون و لری پیج ۶ مرد از میان بیست فرد ثروتمند جهان صاحبان شرکت‌های فناوری و به قول ما استارتاپی هستند. حالا به نکته دیگری توجه