در بوم کسب‌و‌کار استارتاپی سوال این نیست که از چه راهی می‌خواهی ثروتمند شوی؛ سوال این است می‌خواهی چه گنجی به مشتری بدهی و چه رنج و آلامی را از آنها بکاهی

«اسنپ را برای من بخر»‌، «ما می‌خواهیم یک استارتاپ مثل دیجی کالا درست کنیم، سریع»؛ اینها جملاتی است که در اولین جلسه مشاوره با سرمایه‌گذاران بخش سنتی از آنها بارها شنیده‌ام. «‌۵ میلیون پول کنار گذاشتم، به زودی یک سایت بالا می‌یاریم، می‌خواهیم دیجی کالا را بپوکونیم، طراح خوب سراغ دارید با حقوق کم؟»  این

اگر سرمایه‌گذاران خطر‌پذیر منتظرند مشکلات اکوسیستم توسط دیگر فعالان یعنی همین جوانان استارتاپی حل شود، شاید هم حل بشود، اما بسیار طول خواهد کشید یا اگر منتظرند دولت و دستی از غیب بیرون آید، امکان آن به صفر نزدیک‌تر است تا به یک

چند روز پیش در مورد موفقیت‌های یکی از مدیران استارتاپی حرف می‌زدیم، یکی از بچه‌ها پرسید «چطوری این آدم اینقدر موفق شده. من اگه بخواهم مثل او موفق شوم، چه کنم.» درپاسخ گفتم سحر‌خیزی و پشتکار . نمی‌دانم شما هم این جمله قصار اینترنتی را شنیده‌اید که می‌گوید ۹۷ درصد آدم‌های موفق کسانی هستند که

تا وضع قوانین جامع و کامل، ایجاد مجوزهای متعدد با شعار ساماندهی فضای مجازی نتیجه‌اش نه‌تنها ساماندهی فضای مجازی نیست بلکه ایجاد مزاحمت و گسترش موانع کسب‌و‌کار برای  جوانان  این کشوراست

سنت سرمقاله‌نویسی هفتگی یک از سخت‌ترین کارهاست و زمانی سخت‌تر می‌شود که ‌می‌خواهی از امید بنویسی اما ناامیدی، می‌خواهی بنویسی که در میانه راه خسته نشوید، کم نیاورید، اما خودت کم‌آورده‌ای، می‌خواهی در مورد صبر و تحمل برای عبور از تنگناهای مالی بنویسی اما صبر خودت لبریز شده است. می‌خواهی بگویی من هم مثل شما